Dwujęzyczność – wprowadzenie

Dwujęzyczność – część pierwsza

Wychodząc naprzeciw Waszym oczekiwaniom postanowiliśmy stworzyć serię artykułów poświęconych zagadnieniom związanym z dwujęzycznością. W naszych publikacjach postaramy się odpowiedzieć na liczne pytania, które kierowaliście do nas w ostatnim czasie.
Dołożymy wszelkich starań, abyście mogli poprzez zgłaszanie swoich kolejnych pytań pośrednio wpływać na zawartość publikowanych na łamach naszej strony tekstów, które staną się swoistym kompedium wiedzy z zakresu bilingwizmu.
Czym jest dwujęzyczność i co ma wpływ na dwujęzyczne wychowanie? Jakie są pozytywne i negatywne konsekwencje dwujęzyczności? Czy polska szkoła sobotnia pełni ważną funkcję w kształtowaniu dwujęzyczności dziecka? Jaki jest jej realny wpływ na kompetencje językowe dziecka? Czy kształcenie kompetencji językowych w zakresie języka polskiego w szkole sobotniej uda się bez współpracy i zaangażowania ze strony najbliższych? Na te i inne pytania odpowiedź znajdziecie już w pierwszej serii naszych publikacji.

Życzymy przyjemnej lektury i zapraszamy do dalszej współpracy.


„Języki to kwiaty w ogrodzie, żeby przetrwały trzeba je podlewać,
dbać o nie, cieszyć się nimi”.
prof. Henriette W. Langdon

Wstęp

Na świecie istnieje około siedem tysięcy języków, a niemal dwie trzecie całej ludzkości posługuje się co najmniej dwoma językami. Zagadnienie dwujęzyczności dla osób, które na co dzień używają tylko jednego języka jest nadal stosunkowo nieznane, a w wielu przypadkach nauczanie dwujęzyczne mylone jest z nauką dwóch języków.
Dla nas rodziców, którzy związali swoje losy z nowym krajem i tutaj wychowują swoje dzieci, temat dwujęzyczności nabrał ogromnego znaczenia. Każdy język, który opanuje dziecko jest skarbem. A nasze dzieci, dzieci rodziców-emigrantów mają doskonałe warunki do tego, by oprócz oficjalnego języka kraju zamieszkania, w którym pobierają edukację i komunikują się z rówieśnikami, opanować również język polski, który jest ich językiem dziedziczonym, ojczystym, językiem kraju pochodzenia. Język ojczysty jest dla każdego człowieka najbardziej naturalnym językiem. To w nim jest nam najłatwiej wyrazić siebie, swoje uczucia i nawiązać kontakt emocjonalny. Ponadto, okazując szacunek naszemu językowi i kulturze wpływamy pozytywnie na kształtowanie się tożsamości naszych dzieci i ich samoakceptacji.
Przebywając na emigracji i wychowując swoje dzieci z myślą o dwujęzyczności podejmujemy niezwykle ważny i trudny, ale jednocześnie bardzo dobry wybór. Nie podlega wątpliwości, że systematyczna praca nad dwujęzycznością dziecka zaowocuje w przyszłości.

Ciąg dalszy nastąpi

Katarzyna Weber


Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *